Kijk eens aan, Kyana die voorstellingen als inspiratie bron gebruikt wie had dat gedacht? Ook al speel ik er heel graag in mee, kijk ik ook super graag naar voorstellingen. Of het nu over theater, muziek of dans gaat dan maakt dat voor mij geen verschil.
Bij toneel word ik geraakt door de verhalen en personages. Acteurs kunnen emoties tonen op de meest onwaarschijnlijke manieren, dat gaat via stil spel of door hun manier van een boodschap over te brengen via dialogen. Meestal krijg ik hierdoor een moment dat ik kijk naar mijn eigen leven. Soms komen situaties zo dicht bij die ik op dat moment mee maak, dus dit kan mij ook helpen met mijn manier van aanpak. De mooie decors, kostuums en belichting geven me ook ideeën over hoe ik mijn eigen verhalen visueel kan maken. Ik vind het altijd geweldig om te zien hoe mensen een bepaald werk kunnen neerzetten, de creativiteit die zij hebben om zo iets te kunnen bedenken.
Muziek heeft een heel directe invloed op mijn stemming. Een mooi liedje of een orkest kan mij zo diep raken. Als ik live muziek hoor krijg ik kippenvel en kan ik soms zelfs een traantje wegpinken. Deze muziekstukken nemen mij helemaal mee in het verhaal. Ik krijg altijd zin om mijn instrumenten terug op te pikken, maar dat gaat niet altijd even makkelijk.
Bij dansers wordt er een verhaal verteld door enkel hun lichaamstaal. De kracht, het doorzettingsvermogen, soms het lijden toont aan wat voor en sterke mensen dit zijn. Twee uur lang zonder woorden een verhaal vertellen dat goed moet overkomen lijkt me kapotmakend. Dat laat me zien dat je ook op andere manieren emoties en ideeën kunt uitdrukken.
Door naar toneel, muziek en dans te kijken, leer ik hoe deze vormen elkaar kunnen aanvullen. Elk heeft zijn plus en minpunten, maar elk triggered mij op een andere manier waardoor de combinatie van ze alle 3 eens zo krachtig is.
Mijn laatste favoriete voorstelling: Studio Ghibli In Concert A Symphonic Tribute To The Music Of Joe Hisaishi
